De schoen

De schoen zonder veters heeft ooit dagen van glans gekend
Nu staat hij verlaten in de trapkast,
als een vergeten schaduw van weleer,
zich afvragend wat ze met zijn veters gedaan hebben

Hij droomt van wandelingen in het park,
van voetafdrukken in het strandzand,
van graspollen tussen zijn zool
Maar nu wordt hij overweldigd door stille eenzaamheid,
verlangend naar een herboren leven