vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Afgedankt
Hoeveel voeten hebben me al vertrapt,
hun modder achterlatend op mijn vezels
Een enkele keer, toen de deur op een kier stond,
voelde ik onverwarmde zonnestralen,
die even het grijze decor verlichtten
Ik herinner me nog alle pijnlijke momenten,
dat ik werd geslagen met een mattenklopper,
of erger nog, met een harde borstel,
soms zelfs ondergedompeld in water en zeep
Nu zijn mijn randen rafelig,
mijn lijf vertoont kale plekken,
en mijn ooit levendige kleuren vervagen
Gelaten wacht ik op de dag,
dat ik word afgedankt en vervangen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
10-08-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
MatReacties op ‘Afgedankt ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
