Woelingen

Ik sta in een luchtstroom
De koude lucht voelt als een duik in ijzig zeewater
Ik trek mijn windjack uit,
spreid het uit op de zanderige bodem,
en ga erop zitten,
voelend hoe de kou door de stof snijdt
Mijn pas gewassen haren waaien in de stroom,
als zeewier op een vervuild strand

Ik hef mijn handen,
probeer de woelingen in de lucht te stoppen,
maar de wind blijft gieren, onverbiddelijk
Ik pak mijn jas met beide handen,
laat hem wapperen als een stormvlag,
een teken van mijn aanwezigheid,
in een eenzame worsteling met de adem van de wind