vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Botsen tot het breekt
Uw ogen vervallen in vuur
Uw mond vergeet het gelach
Rondomrond uw gezicht staat weer die muur
Opdat ge vergeten zou dat ik het zag
Dat ik zag hoeveel liefde eronder schuilt
Hoe angsten u toch steeds weer verslaan
Hoe gij uw zorgen voor haat inruilt
Elk woord meer rottend tot vergaan
Ach bots maar lustig voort
Bots maar tot ge breekt
Dan zult ge weer zien wat ge zo vaak hoort
Dat er zoveel liefde in mij steekt
Reacties op ‘Botsen tot het breekt’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
