Voorbijgaandheid

In de rozentuin waar ontluikende kleuren stille woorden dragen,
volgt een smal beekje een grillig pad door weelderig groen
Bedwelmende rozengeur zweeft als een zachte deken boven de tuin
Vlak nadat vroege zon dromerige schemering oplost,
spreiden ze hun bloemblaadjes breed uit

Ze tonen onbeschroomd hun stampers als kostbare schatten,
een diepgeworteld verlangen naar nieuwe verwekking
Vol verwachting ontvouwen ze hun geurige schatkamer,
in de hoop tal van bijen en vlinders te verlokken

Dit is het ogenblik van hun krachtige verkondiging,
hartstreling van elke passant en belangstellende

Eens zullen hun bloemblaadjes zuchten in verbijgaandheid,
trots hun rijpende zaden nalatend