vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Morgenster
Bij stille ondergaande zon sluit de morgenster zijn bloemblaadjes
Zij hult zich in een zachte sluier van duister groen
In deze ineengevlochte omhelzing is zij buiten bereik van dagelijkse blik,
zich voorbereidend op een eindeloze zwerving in de nacht
en een kalme sluimering van een serene slaap
Zodra de hemel rood kleurt trillen haar kroonblaadjes,
ontvouwt ze haar gele kleurpracht aan de wereld
Zij verwarmt zich aan vroege ochtendstralen,
een hernieuwde geboorte uit ochtendnevel,
een stralende belofte voor een nieuwe dag
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
04-07-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
MorgensterReacties op ‘Morgenster’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
