Laarzen
Er rusten twee paar laarzen met vochtige zolen onder een tuinbank
Zij willen niet langer slaafs buigen voor hun eigenaar, zonder dank
Zij willen niet langer bevuild worden met slijk, modder en nat
Zij willen niet langer ongevraagd met zwaarlijvigen op pad
Er staan twee paar laarzen met vochtige zolen onder een tuinbank
Zij willen zich bevrijden aan zweterige voeten en afdank
Zij willen niet stampend door de natuur gedragen worden
Zij willen niet tot kleverige aardkluiten verworden
Er staan twee paar laarzen met vochtige zolen onder een tuinbank
Zij willen snel uit dit schemerdonker stappen, met wrange wanklank
Zij willen zelfstandig hun een eigen weg creƫeren
Zij willen zich vol trots aan de wereld presenteren
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
03-07-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
LaarsReacties op ‘Laarzen ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
