1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Porselein

Op de bovenste plank van een smalle trapkast rust een beeldje,
gehuld in stilte en stof
Het kijkt uit op een verweerde op zijn kop staande bezem,
zijn metgezel in vergetelheid
Door spleetjes tussen traptreden gloren lichtspleetjes
Als het traplicht is ontstoken maken ze scheurtjes in donkerte

Het binnenkomende licht valt precies op zijn haar
Dan lijkt het net alsof zilverdraden erdoor geweven zijn
Zodra de kastdeur opengaat, wordt hij door vol licht verblind
Op zijn vaal witte kleding worden zo vele barstjes zichtbaar
in zijn fragiele porseleinen huid

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Beeldje

Reacties op ‘Porselein ’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Porselein