vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Doortocht
Waren met zijn zessen
Opstap voor levenslessen
Nu lopen ze hand in hand
Door azuur stenig bergland
Onder klapwiekende duiven
Die aldoor schaduwen wuiven
Langs oren spitsende en starende reeën
Langs muskusachtig ruikende orchideeën
Op naoogst doortocht naar vlammend vuur
Daar te wervelen in laat ochtenduur
Onvermoeibaar door te reizen
Naar beloofde paradijzen
Reacties op ‘Doortocht ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
