Stiltehouders

Aan de rand van de weg staat een wigwam,
als een stille vreemdeling op straat
Het puntdakje is vergaan en bij weenende lucht vinden druppels hun weg naar binnen
De tentharingen zijn in het midden van de straat verankerd,
tussen de keien geslagen, als zwijgende tentbewakers
Derhalve moeten allen slingerend zich om deze stiltehouders verplaatsen

Het lijkt alsof de tent door geen mens bewoond is,
een tempel van verlatenheid in de bewoonde wereld,
maar 's nacht glimpt er een flakkerend licht,
dat telkens een andere tint omvat,
de kleuren van de regenboog volgend in zijn vlucht
Bij avond rood, in ochtend violet en overdag schemerduisternis