vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Regendauw
Na de regenbui biggelden druppels op het raam naar beneden,
glinsterende sporen achterlatend,
zoals tranen over mijn wangen
Alsof op mijn gelaatshuid meegebrachte verhalen van de neerslag beschreven worden
met de flonkerende zoutkristallen op mijn wangen
Als ik door het besluierd venster naar buiten kijk,
zie ik anemonen uit de berm ontwaken
Hoe ze met rode glans de ochtend begroeten
Hoe hun bloemblaadjes licht doorbuigen door regendauw
Reacties op ‘Regendauw ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
