vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Omringende wolken
Hij duwde onverstoord een leren kruiwagen met houten wielen,
gevuld met zwarte diamanten gestolen door necrofielen
Ze waren in een vers gegraven graf op een stapel gelegd
Één voor één kwamen ze nadien in zijn lederwagen terecht
Hij hoort de donkere juwelen onderling met elkaar verliesliederen zingen
Zij verzadigen de schemerhemel met hun gezang, waarbij wolken hen omringen
Hij raakt zo betoverd dat hij zich door hun klanken wil laten dragen,
verlangend naar vrijheid, naar een reis die het verleden moet vervagen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
04-06-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
SchemerReacties op ‘Omringende wolken ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
