Vergane tijd

Zij heeft verborgen in de schemering hennepplanten staan,
in vroege herfsmist in water geweekt en daarna de stengels gedroogd
Op haar spinnenwiel weefde ze van de vezels een krachtvol touw,
met olijfolie ingesmeerd en zo tegen waterspat beschermd

In de gloed van haar geest smeedde ze S-haken,
door zachte herfstwind gepolijst
Op vleugels van haar fantasie steeg ze wolkenhoog
Daar verankerde ze de haken
en boetseerde met het henneptouw een tijdschommel

Nu wiegt zij tussen wolken, bevrijd van aardse zorgen
Deze schommelbewegingen roepen vreugdevolle herinneringen aan haar kindertijd op,
die in nevelen gehulde vergeten gevoelens
doen verstrengelen met vergane tijd