Eikengeheimtaal
Gehurkt onder een eikenboom zocht zij in groenschaduw rust
Op deze herfstige en winderige dag
dansten aldoor eikenblaadjes in gebroken licht
Op elk blaadje was een stukje eikengeheimtaal geschreven
Zij zocht met vergeefse blikken naar herkenbare woorden
maar ze hebben hun schatkamers niet voor haar geopend
Er was zo’n overvloed aan woorden
dat ze geheel onder het lettertapijt bedolven werd
Zelfs in in haar donkere behuizing
probeerde ze nog tevergeefs woorden te ontcijferen
Uiteindelijk verloren de letters hun grip op de eikenbladeren
zodat ze door een alsmaar grotere letterberg verzwolgen werd
Zo is in bezwerende taal geschreven hoe zij
onder de eikenboom naar een ander leven overging
Als je nu langs de eikenboom wandelt,
kun je nog de onleesbare restanten van haar grafschrift zien
Reacties op ‘Eikengeheimtaal ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
