Zilveren munt
Aan de rand van een plein glanst in ochtendschemering een koperen ketel,
gevuld met gouden munten en één zilveren
Omdat de zon nog achter de huizen schuilt,
wordt de ketel in schaduwlicht gevangen
In het geheim van de dageraad aan het oog van wandelaars onttrokken
Zodra de eerste lichtstralen de ketel in een gloed zetten,
ontwaakt hij uit een droom en verandert van kleur en vorm,
en vernevelen onmerkbaar de gouden munten
Alleen de zilveren blijft eenzaam en verloren achter
Zodra de zon ondergaat en de ketel zich in nachtsluier hult,
keren de gouden munten terug,
fonkelend in warm maanlicht,
de zilveren het zicht ontnemend
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
19-05-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
MuntReacties op ‘Zilveren munt’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
