Levensprisma
Hij heeft een uitschuifbare ladder tegen een verweerde gevel geplaatst,
elk segment straalt een kleur van de regenboog uit
Alleen het eerste en het laatste segment is in zwart gehuld
Nu kijkt hij hoog gezeten vanuit een appelboom naar die stappen van kleurlicht
Ontelbare keren beklom hij de treden in de cadans van zijn bestaan,
onderweg voortdurend van kleur veranderend
In schaduw is hij begonnen en boven in schemer geƫindigd
Op de zenith van de treden bleef het uitzicht gedurig een ongrijpbare droom
Telkens is zijn reis van hoop en verbeelding vervlogen
Hij wilde zichzelf verheffen naar een hoger plan, het paradijselijke geluk
Hij zag de beklimming als een zoektocht naar verlichting van zijn zieleflarden
Met elke stap wilde hij zijn levensprisma opnieuw inkleuren
Reacties op ‘Levensprisma ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
