vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Droombootje
Achter deze struik waar hij altijd schuilde,
heeft hij zijn eerste figuren in het zand getekend
Bij de vroegste horizon was hij daar al met zijn penseel,
een afgebroken tak met twee uitsteeksels
Hij zat daar in struik's schaduw op een afgezaagde boomstam
Zijn wijde korte broek gulpte over de houtige rand
Hij had in het modderige zand een golvende zee getekend,
waarop een bootje deinde dat hij eens zou gaan bevaren
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
15-05-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
Droom EenzaamheidReacties op ‘Droombootje ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
