Hemelwerf

Met haar geschouderde jurk loopt ze over het pad der zuchten,
met felblauwe hortensia's opzij,
waarop met glitterverf tranen zijn geschilderd
Haar pad bezaaid met fluweelbloemen en veel gekleurde viooltjes
Bij elke stap kijkt ze reikhalzend naar de horizonsluier

Zij hoopt daar troost en een oogwenk van licht te vinden
Elke zucht is een zware last op haar neergebogen schouders
Zij is verloren in gedachten en herinneringen belasten haar hart

Eens droeg ze wijde rokken waarop met blauwdraad boerenhortensia's genaaid waren
Toen voelde ze zich bij elke zucht een lucht klievende ijsvogel, het hemelwerf doorbrekend