vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Lantaarnpaal
Ik ben gehuld in een mantel van donkerte
Nu ik vlak bij jou sta en jouw metalen omhulsel kan omvatten,
koester ik mij in jouw blauwe schijnselcirkel,
ben jij mijn reisgenoot in schaduwschemer
Onder jouw beschermende stulp heb ik
mijn overjas van duisternis afgeworpen
Jouw kobalte lichtbanen smeden een pad naar dromenland,
Ik ga in jouw hemellicht zitten als avondkilte mij overvalt
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
12-04-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
LantaarnpaalReacties op ‘Lantaarnpaal ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
