Toongolven
Tussen eikenbomen ruist een slinger van gloed en geluid
Zwoele kleuren scheppen een behaaglijke sfeer
en schilderen een vlammend lichtkunstwerk
Melodieuze klanken creƫren een amberen tijdstilte
Niet ver hiervandaan zit een dame op een bankje voor haar stamhuisje
Onder zilveren maanlichtschijnsels bespeelt ze haar haakjesharp,
wier klanken het ritme van toongolven uit het bos zoeken
Gezamenlijk worden ze in een mantel van nevel gehuld
Elders bezingen brugjongeren uitbundig een hiphoplied
Hun klankkleur wordt door rivierwater weerkaatst en atmosferisch verder gedragen
Zo ontstaat een harmonieuze samenhang
tussen hiphop, harp en eikenbosklanken
Reacties op ‘Toongolven ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
