vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Wuivend blauwgras
Zij loopt op hoge hakken over het deel
Warme adem van geketende koeien
spiraliseert langs haar blauwe overal omhoog
Middels oneffenheid in de ondervloer maakt ze een dronken indruk
Door spinnenwebvolle koekoekraampjes
waait een vochtige lucht door de stal
Met een roodgestippeld zakdoekje veegt ze
kriebelige spinnetjes van haar voorhoofd
Deze dwarrelen wederom
door koeienadem rondomheen
Strootjes nestelen zich geleidelijk in haar naaldschoentjes
Zij moet herhaaldelijk buigen
om zich van deze tinteling te ontdoen,
waardoor haar smalle schoenhielen
wuivend blauwgras in ochtenwind evenaren
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
01-04-2024
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
Bblauwgras NaaldhakkenReacties op ‘Wuivend blauwgras ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
