vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Nijlganzen
Op een bankje in het park geniet hij van het ochtendgeruis
Het bankje is wel wat gammel met zijn gebroken poot,
maar het deert hem niet
Een groep nijlganzen heeft zich verzameld bij de waterplas
Sommige blazen hun verenkleed op om indruk te maken
Andere knikken met hun kop als begroetingsritueel
Zodra een wandelaar nabij komt, trompetteren ze massaal
en stijgen plots in v-formatie op,
onder oorverdovend trompetgeschal
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
21-03-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
NijlgansReacties op ‘Nijlganzen ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
