vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Vuilniswagen
Ik sta voor jouw kunstofvoordeur en voel me bespied
Als ik mijn oor tegen de deur duw, hoor ik je raspend ademen
Door het ronde raampje zie ik vaag jouw haardos op en neer bewegen
Je schrikt als een vuilniswagen met veel lawaai langszij gaat
Ik druk op de bel, maar er gebeurt niets
Als ik op de deur klop, hoor ik je voetstappen verwijderen
en zie weldra je gestalte in het deurraampje verdwijnen
Ik kijk de vuilniswagen na die gestaag uit het straatbeeld verdwijnt
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
19-03-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
Verdriet VuilniswagenReacties op ‘Vuilniswagen ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
