vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Avondgrijs
Water stroomde door haar in een paardenstaart gebonden haren,
terwijl ze zeilprauwen op de bossloot gadesloeg
Hun bolle zeilen vol met wind
stuwden de bootjes met hoge golfjes voorwaarts
Op het voorscheepje stond een jonge vrouw rechtop,
gestoken in een geel druipende oliejas,
met in één hand de helmstok stevig omklemd
Avondgrijs hulde fluweelzacht de schuitjes in nevelen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
17-03-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
ZeilbootReacties op ‘Avondgrijs ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
