vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Ode aan de liefde
Ik heb nooit iemand meer bemind als jou.
Dieper dan de oceaan,
hoger dan de hemel is,
warmer als het brandende zand van de Sahara,
en meer als de zandkorrels aan de Oostendse kust.
Mijn verlangen naar jou wordt in mij
als de branding na een zware storm op Cap Gris-Nez,
en dat alles terwijl jij verder bij mij vandaan bent
als de top van de Mont Blanc,
waarvan ik aan de voet sta.
Maar jouw houden van mij is
als de dauw in de Kalihari woestijn,
want zonder die dauw…
zou het leven zoveel zwaarder zijn.
Mijn trouw is als die van een zwaan,
beschermend, zorgzaam en voor heel het leven.
Reacties op ‘Ode aan de liefde’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
