vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Het plein
Het lege plein is koud en kil
Geen mens die zich hier waagt
Geen bankje om even te verpozen
Alleen vervallen huizen rondom
Omwonenden spieden niet uitwaarts
Gesloten gordijnen verhullen het plein
Een hond die schuin oversteekt
Aan de overkant een kat in de goot
Betegeld met grauwe straatstenen
Met grassig onkruid overwoekerd
Zelfs zonlicht zoekt een andere weg
Soms maakt maanlicht een kort dansje
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
11-03-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
Eenzaamheid Plein VerdrietReacties op ‘Het plein’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
