vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Haarknot
Zij streelt een grashalm langs de kant van de zandweg,
terwijl boerenkarren volgeladen met hooibalen voorbijtrekken,
met stilte verstorende knarsende kakofonie
De karremannen dragen allen leren hoofdkappen tegen regen en wind
Opspattend modder bevuilen haar klokvormige jurk met lange mouwen
Ze draait zich woest om, spuugt op de grond en balt haar vuist
Ze zoekt niesend dekking achter een verloren baal
Door sterke wind waaien strootjes in het rond
en blijven in haar opgestoken haarknot steken
Reacties op ‘Haarknot’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
