Bloemenmand
Op ritme van zeegolven deint een groep sterns
Plots stijgen ze eendrachtig met sierlijke vleugelslagen op
Koperzwarte kopjes tekenen tintelend af tegen hun verendos,
dat als een pas gestreken wolkenwit laken boven water wappert,
wervelend zonlicht op het strand spiegelend
Gezamenlijk duiken deze visdiefjes met grote snelheid steil naar beneden,
grijpen met scherpe snaveltjes visjes uit het woelige water
Zij tuurt over zeese einder, blootvoets op zandstrand staand
dit betoverend vogeltafereel bewonderend
Zij versmelt met maanritme
dat zeewater over haar voeten doet stromen
Zij wil haar erfgoed eeuwig beschermen,
schept zeezand en venusschelpen in een rietrode bloemenmand
Met zand bouwt ze rondom een solide duin,
deze schaalschelpen als begroeiing gebruikend
Reacties op ‘Bloemenmand’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
