vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Sloottrapje
Achter haar huis stroomt een sloot, de tuinsloot
Zij hurkt op een houten trapje met
richeltjes op elke twee treden
Dit om niet in slootwater te schuiven
Vooral bij regen is het hobbelige hout glibberig
Het sloottrapje is oorspronkelijk geel geschilderd
Daar is door tijds tand niets meer van over
Het trapje wordt door moeder morgenstonds geregeld gebruikt
om poepluiers van kleine kinders uit te spoelen
Als een kano te nabij nadert,
wordt met peddels poepresten op het trapje uitgespreid
Met haar ellebogen steunend op haar knieƫn,
staart zij sereen naar voorbijvarende vaartuigjes
Reacties op ‘Sloottrapje ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
