vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Waterschaduw
Met mijn knieƫn in strandzand gedrukt,
kijk ik uit over eindeloosheid van zoutwater
Ik adem met grote teugen ziltige lucht
Houd mijn handen boven mijn wenkbrauwen horizontaal
Het doet voorkomen alsof
zeewater tegen de einder opklimt
Ik verwachtte bulkcarriers te zien
Kennelijk varen die in waterschaduw
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
20-02-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
Eenzaamheid ZeeReacties op ‘Waterschaduw ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
