Buitenbaarmoederlijk
Na 5,5 jaar
mocht het dan eindelijk zo zijn.
Nog voordat we het wisten
begonnen de bloedingen en pijn.
Na een echo en bloedafname
bleek jij tussen de 7 en 9 weken.
Het bezorgde gezicht van de gyn
was echter geen goed teken.
Vanaf dat moment
ging alles aan ons voorbij
Er bleek een direct
levensgevaar voor mij
De echo toonde aan
dat je in een eileider zat.
Mijn eileider was geknapt
waardoor ik de bloedingen en pijn had gehad.
Er viel niets meer te redden
een operatie was prioriteit.
Het liefste wilde ik je laten groeien
we wilden je niet kwijt.
De eileider had voor jou geen voedingsbodem,
dus je had niet langer kunnen groeien
Hoe dan ook,
je had nooit op kunnen bloeien.
Toch blijft er een gevoel van schuld
omdat ik heb toegelaten je weg te halen.
Maar het zou zo anders zijn geweest
als wij iets hadden te bepalen.
Het spijt me zo erg
dat ik je niet kon behouden,
Maar ik wil je meegeven
dat we enorm van je houden.
ShirleyW
Reacties op ‘Buitenbaarmoederlijk’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
