Gaslantaarns
Ik moest altijd 's avonds om vijf uur de deur uit
Mijn ladder opklimmen en met verkleumde handen het gas ontsteken
Rond negen uur was ik weer thuis,
daarna eten en naar bed
's Morgens bij zonsopgang ging ik weer met mijn ladder op stap
Met een kleine handgreep sloot ik de gaskraan
Sinds een week hebben we elektrische straatlantaarns
Ik heb inmiddels mijn gasaansteker opgeruimd, maar mijn ladder nog niet
Ik moet nog steeds elke avond met mijn ladder op stap,
om bovenin de elektrische schakelaar om te draaien
Ik kan ook nog niet uitslapen
Immers, de volgende ochtend moet ik weer de ladder op
om de lantaarns te doven
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
14-02-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
GaslantaarnsReacties op ‘Gaslantaarns ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
