vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Strijkster
In een ijzeren pannetje,
met een dekseltje afgesloten,
liggen roodgloeiende kooltjes
Daarop staat een verroest strijkijzer,
met gebroken houten handvat
Over een schommelstoel hangen net gewassen kleren,
broeken, rokken, sokken, theedoeken en zakdoeken
Ze ruiken vochtig naar buitenlucht
Naast de stoel wankelt een klein tafeltje,
dat dienst doet als strijkplank
Langgerokte strijkster twijfelt hoe te beginnen
Ze rommelt in de hoop kledij,
een lange werkbroek glijdt van de stapel ze
De rest deint mee met stoelse schommelbewegingen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
14-02-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
Strijken VerwonderingReacties op ‘Strijkster ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
