vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Rondcirkelen
Water schuimt tegen een roeibootje op
Twee peddels ploegen door donker water,
een school vissen uiteenjagend
Gehuld in een gele overjas roeit hij vermoeid verder,
geen spoor van een oever te bekennen
Vanaf een verafgelegen brug
wordt hij door een verrekijker gadegeslagen
Zo is duidelijk te zien dat hij
kris kras over de uitgestrekte plas beweegt
Zonder doel rondcirkelend
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
11-02-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
EenzaamheidReacties op ‘Rondcirkelen ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
