Ontmoeting
Gebogen en leunend op een wandelstok staat de oude man voor mij
Onder zijn zwarte hoed zie je slierten wit haar krullen, vooral opzij
Ik wil zijn hand schudden en hem in mijn tuin verwelkomen
Vraag hem door het hek te lopen en dichterbij te komen
Hij kijkt mij glimlachend aan en steekt zijn gehandschoende hand uit
Ik ben even sprakeloos, maar neem daarna onmiddellijk een besluit
Met twee handen pak ik zijn uitgestoken hand beet
Hij schrikt van mijn snelle reactie en slaakt verbaasd een kreet
Hij zet zijn hoed af en maakt een nog diepere buiging
Zet zijn stok schuin naar voren en doet een kleine kniebuiging
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
06-02-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
Ontmoeting OuderdomReacties op ‘Ontmoeting ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
