1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

vorige gedicht

Tafel

Als je op de vensterbank leunt,
kun je de driepotige tafel zien staan,
ingeklemd door vier hoge stoelen
Hij is leeg, zelfs geen tafelkleed

Eens was hij rijkelijk bedekt
met wijnglazen en geurend wildbraad
Nette pakken en gestreken overhemden bezetten toen de zetels
Hij vormde eertijds het middelpunt
van liefkozingen en twistgesprekken

Nu is hij eenzaam achtergelaten,
van alle attributen ontdaan
Wat onduidelijke kringen herinneren nog
aan glorietijd van weleer
Zittingen van alle stoelen,
ontdaan van hun fluwelen kussentjes,
zijn heden opgeruwd en vol stof

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.

Tags

Tafel Troosteloosheid

Reacties op ‘Tafel’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!