vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Jachtigheid
Kijk hoe stilte langzaam wegstroomt,
nachtgeluiden met zich meedragend
Een nieuwe dag verdringt die nachtelijke rust,
draagt een onrustapijt met zich mee
Snelwegen stuwen verdovend lawaai woonwijken in
In een huistuin priemt een bladrijke sierkers stijlvol opwaarts,
naast een uitwaaierende Japanse kers
Een zwerm ringmussen fladdert tussen het weelderig geboomte,
met rode bladertjes op hun vederdek
Zij gaan volledig op in dagelijkse insektenjacht
Horen zij die lawaaierige jachtigheid dan niet
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
06-02-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
Jachtigheid LawaaiReacties op ‘Jachtigheid ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
