vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Bladplafond
Bladeren van een ver verlaten lindenboom
dagdromen van een witachtige waterstroom
Door droge wind zijn ze gevlekt en gekrompen
Daarom willen ze wolken water oppompen
Een groepje bureauambtenaren is bijeen,
staand rondom een half ronde bemoste baksteen,
onder het piramideachtig bladerdak,
met sierlijke schoenen, handen in de broekzak
Door het bevuilde bladplafond sijpelt regen
Daar bespreken en eten zij afgelegen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
02-02-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
AmbtenaarReacties op ‘Bladplafond ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
