vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Gepolijste oceaan
Met handen schelpvormig,
tegen mijn slapen gedrukt
fluister je in mijn oor
Ik hoor je stem walsen,
op branding van de zee
Zachte warme woorden
strijken zeegolven glad
Ik ga buikliggen op het strand
Leunend op mijn ellebogen
zie ik een gepolijste oceaan
Bouw een zilveren zandkasteel
met fraai verlichte kamers,
om je immer te huisvesten,
met altijd durend wijds uitzicht
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
02-02-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
LiefdeReacties op ‘Gepolijste oceaan’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
