vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Schillenboer
Hij duwt in de berm
van een lawaaierige landweg
zijn eenarmige eenwielerkar voort
De ene na de andere akkertractor
vliegt voorbij,
zodat zijn ouderwetse overjas
ritmisch ribbelt
Hij had net een rondvat
rotte rode bieten
en blauwig bruin brood
in de karkuip geleegd
Nu staat hij stil,
vastgelopen in glibberig gras,
langszij de laagweg,
zijn opengescheurde overschoenen
onder slijk
Hij veegt zanderig zweet
van zijn voorhoofd,
staart somber voor zich uit
Hoe kan hij nu zijn aanvoer afleveren,
zijn vandaagse verdiensten incasseren
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
26-01-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
Schillenboer VerdrietReacties op ‘Schillenboer ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
