1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

vorige gedicht

Heemdeur

Overdag raakt de boer opgewonden van onontgonnen land
Stekels van afgeschoren mais vormen een fakirs spijkerbed
Klein wild scharrelt tussen verrotte maisstompen
Het is ploegtijd om overtollig stront uit te rijden

Zware grond omklemt brede tractorbanden en,
diepe moddersporen hebben nieuw land doorkliefd
Onaangename dampen slaan neer op klompen en staldeuren
Mestkevers vieren hoogtij, graven met drek op hun rug honderden gangetjes

's Nachts droomt de boer over jonge sprieten en frisse gewassen,
die als een groene waaier zijn verschoten hemelbed bekleden
Hij hoort drommen mensen aan zijn heemdeur rammelen,
verlangend naar lentegroente
Eenmaal wakker tuurt hij door een modderbespat keukenraam naar buiten

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Tags

Boer Land Mestkever

Reacties op ‘Heemdeur’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!