vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Zeeatelier
Loop met pluche sloffen over klinkers van een boulevard
Zout zet zich af op mijn zolen, maakt wandelen wel loodzwaar
Zeewater spoelt op de promenade en sleurt algen mee
Groenig waas kruipt langzaam langs mijn bontgekleurde broek opstee
Een groep zwarte meeuwen komt schreeuwend fladderend op mij af
Niet wetende waarheen sla ik wild om mij heen, raak bekaf
Geraak in een roes, wil zandkastelen bouwen op het strand
Wil me terugtrekken en diep verbergen in dromenland
Golven wijken terug, slepen klinkers en zandhopen mee
Komen ze me halen, opnemen in het zeeatelier
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
17-01-2024
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
ZeeReacties op ‘Zeeatelier’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
