Opsomming

het lijkt of alles ineens komt,
of alles zich langzaam opsomt.
ik snap niet waarom ik dit verdien,
of maak ik het er zelf na misschien.

nee ik wil dit leven niet meer hebben,
kon ik me hier maar uit ebben.
blijkbaar is het me niet gegund,
bekijk het eens van mijn oogpunt.

ik voel me nu nog slechter dan ooit,
ik heb weer gevoelens, ontdooid.
een tijdje voelde ik me fijn,
maar toen kwam deze pijn.

misschien maakt het me wel sterker,
en kom ik snel weer uit deze kerker.
maar dit verdient hij toch niet,
ik ben degene die zich aanbied.

niemand snapt me ik voel me alleen,
alle problemen komen aaneen.
ik kan op deze manier niks verwerken,
dat valt wel aan mij te merken.

elk klein ding voelt groter dan het is,
mijn leven is een klôte gebeurtenis.
zogenaamde vrienden laten me gaan,
ik ben ze zelfs nog achternagegaan.

straks ben ik weer alleen wat dan,
ik denk dat ik het weer niet aankan.
mensen op afstand houden is wat ik doe,
dit leven maakt me alleen maar moe.

ik kan niet anders meer dan huilen,
laat me mijn leven inruilen.
nee toch maar niet dan mis ik teveel,
leuke momenten die ik met mijn vrienden deel.

natuurlijk hou ik super veel van hen,
ik ben hun allergrootste fan.
ik wil ze niet wéér laten vallen,
nee ik laat mijn leven niet meer vergallen.