eerste schooldag
zijn zus liet hem achter in een dik regengordijn
daar stond hij kortgebroekt en doordrengd op het schoolplein
zijn eerste schooldag, maar hij wist niet waarheen te gaan
hij liep niet omkijkend maar van plein naar straat naar laan
door plotsklaps verdwijnen van zijn zus was hij gekrenkt
zijn door moeders gebreide sokken waren doordrenkt
hij stampte met zijn broers versleten overschoenen
vol tranen raakte hij verstrikt in visioenen
werd hij onverwachts in een dorp verder opgetild
door zijn onbekende oom gehesen op een schild
zeg klein ventje wat kom jij zo doen in onze buurt
ik ben op weg naar school, maar dat heeft wel lang geduurd
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
01-01-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
KindReacties op ‘eerste schooldag’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
