vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
wintertijd
terwijl de enkele heldere sterren
die nog straalden bij het ontwaken
vervagen in een donkere,
sombere ochtendmist
lijkt de wereld nog te slapen
geen zin heeft om te ontwaken
even rust wil van wat
onvermijdelijk is
de natuur als wachtend op
het voorjaar meedoet met
die ochtendrust, denk ik
verlangend al aan mei
hoewel ik weet
dit hoort er bij
de winterblues raak
ik niet kwijt
was het maar alvast
weer februari en de
decemberherinneringen
weer voorbij
© Rita Arends
Ingezonden door
rita arends
Geplaatst op
23-10-2023
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
DonkerReacties op ‘wintertijd’
-
'Eén uurtje meer slaap, een schrale troost', zei mijn vrouw en draaide zich nog eens om.
guido - 26-10-2023 om 17:08
