Waarom lach ik niet meer

Waarom lach ik niet meer
Lijkt de wereld goed zot
Alle lijnen vol geruis

Waarom lijkt m’n geest geblokkeerd
Ik voel me net een robot
Ik heb zo koud in mijn huis

Als vormen vergaan
Elk teken een waan
Elk geluid te dof
té fel

Als slaap nooit meer lukt
Voelt als een zucht
Wanneer zee rijmt op bel

Hoog, laag, ’t voelt zo raar
Waar zijn die kleuren toch naartoe

Pas op
Alles stopt
Wanneer de kabel lost
Je tegen stroom aanbotst

Nee ik lach niet meer
M’n lijf doet zeer
’t Is wel genoeg
Wel genoeg geweest

Nee ik lach niet meer
Niets nog dat deert
Het is geen feest
Geen feest dit keer

Tijd voor die zwenk, die bocht
Weg van die stress, dat gedrocht
Weg met het stoom voor geld
Weg met dat mijnenveld