vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
vastgeroest
de scharnieren van ons leven
missen vaak de soepelheid
om gemakkelijk mee te bewegen
mee te gaan in de nieuwe tijd
willen vaak wat blijven steken
in wat paste, prettig liep
laten zich moeilijk bewegen
dan voelt de pijn veel te diep
er zou een olie moeten zijn
om het soepeler te smeren
zodat gewoon verder leven
veel eenvoudiger zou zijn
© Rita Arends
Ingezonden door
rita arends
Geplaatst op
09-10-2023
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
ScharnierebReacties op ‘vastgeroest’
-
'We hebben lekker gewandeld', zei ik vanavond en stond even later kreunend op uit ijn stoel
guido - 11-10-2023 om 19:08
