vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Burn out
Ik moet door maar ik ben kapot.
Ik wil verder maar ik kan niet meer.
Alles voelt als teveel, ik kan het niet meer aan.
Mijn hoofd is vol en mijn lichaam is op.
Ik kan er niet meer tegen al dat gezeur aan mijn kop.
De een wil dit de ander wil dat.
Niemand ziet, ik ben Alles helemaal zat.
Ik wil nu even een pauze, even rust.
Om alles moet ik huilen, mijn hart voelt zwaar.
Emoties lopen over ik voel me raar.
Ik wil herstellen maar dit probleem voelt te groot.
Soms sluit ik mijn ogen en denk ik was ik maar dood
Ingezonden door
Anna15
Geplaatst op
26-11-2022
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Burnout Depressie Moe OverspannenReacties op ‘Burn out’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
