1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

eenzaamheid niemand die het ziet

Eenzaam samen met jezelf geïsoleerd
Vragend …waarom ik alleen …wat doe ik verkeerd?
Ook al ben je in gezelschap.. de connectie lijkt te ontbreken
Fysiek present maar mentaal geen teken van leven
De realiteit lijkt te bestaan, maar ik blijf te vaak even staan
weer die oude smart die me weerhoud om verder te gaan
niemand weet omdat niemand vraagt en niemand ziet
want ik laat niks los … vanbuiten ziet men geen verdriet
anders denken anders voelen anders dingen zien
niet intentioneel ook al denken dat velen misschien
soms vragend aan mezelf is er wel een bestemming hier
de wereld staat open maar ik ervaar mijn deur op een kier
woorden vullen niks aan de leegte die ik onderga
ben ik bewust van mijn existentie bij twijfel zeg ik ja
laat mijn gedachten accumuleren om positief te proberen
met mijn omgeving te acclimatiseren en zo te manoeuvreren
niet denkend zo wil ik het doen, maar dit wordt van mij verwacht
want een ander bezit kracht en heeft de waarheid in pacht

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

gewoon het gevoel omschreven in mijn eigen woorden

Geef uw waardering

Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Cultuur Depressie Eenzaam Leven Verdriet

Reacties op ‘eenzaamheid niemand die het ziet’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

eenzaamheid niemand die het ziet