ik mis je oude vrind

De aard van de delta
is als een trotse zee
die zich ontworstelt
en boven komt uit de zeeuwse klei
zo als de stroming ga ik mee met de tij
eb en vloed gewortelt
op grond van water
als zee vruchten in passie baden
wachten achter dijk en duin
de akkers op het zon licht dat het voed
het water waar ik voor buig
waar de meeuw rust in de wind
wij die de zee peilen kunnen
je kan het water wegen
als storm bruggen bouwt
kunnen boten worden gedragen
wij die het eren
de leeuw die ons verbind
het is triomferen
je bent zo wonder schoon